Storythai

หายงอนสตอรี่แล้ว เลยลองมาอัพเวอร์ชันใหม่ดู

บางที เราอาจจะรักมันก็ได้

ไม่ลองเปิดใจ แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าเขาเป็นอย่างไร

(จิ๊กแว่นน้องมาใส่ ก๊าชชชช)

เมื่อวันวาเลนไทน์ ผ่านไปได้ด้วยดี

ขอบคุณทุกคนนะที่ให้ของขวัญขิงนะ และก้อขอบคุณทุกคำพูด ทุก sms ทุกอย่างที่ทำให้รู้ว่า

............รักขิง

แน่นอนว่า ขิงไม่ได้ให้อะไรใครเลย

เพราะมันชาชิน กะวันวาเลนไทน์ไปซะแร้วว

ของขวัญจากทุกๆคน ^^ ขอบคุณมากๆเลยนะ

Learn+Test

ช่วงนี้การเรียนและสอบกะลังใกล้เข้ามาทุกทีๆ เครียดดดฮ่ะ

เพราะมีสอบเข้ามากี่วิชาวะ มากมายก่ายกอง เบื่อ เบื่อ เบื่อ เซง อ๊ากกกก

แล้วพอปิดเทอม กะว่าจะเรียนพิเศษเพิ่มแล้ว เผื่อจะมีอะไรดีขึ้นบ้าง

ไม่แน่ เราอาจจะมีพลัง Maxx ดันตัวเองสูงสุด

แล้วเราก้อจะเอนท์ ติดดด วู้วววววววววว!!!!!!!!!!!!!

(รั่วและ)

โฮะๆๆ ดูแล้วเป็นเด็กเรียนน่าดู (ก็แค่มาดเท่านั้นแหละ 555)

Something Some Story

ตอนนี้ ไม่ค่อยจะเข้าใจ มันสับสน

และไม่อยากจะรับรู้อะไรอีกแล้ว ว่ามันจริงหรือเท็จ

อยากบอกว่า ถึงเราจะพูดอะไรไม่ค่อยคิด แต่เราก็มั่นใจว่า

เราไม่เคยคิดที่จะทำให้ใครเจ็บปวด ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่

เพราะเรา เชื่อมั่น ถึงเราจะไม่ดี แต่เราก็ยังมีสมองไว้คิด!!!

(อีกสักเรื่อง)

อยากจะหลับทุ่มนึงตื่นตีสามตีสี่(เพื่อ???)

เพื่อมารอดูกลางคืนเปลี่ยนเป็นกลางวัน ถึงแม้จะเคยเห็นแล้วก็ตามทีเถอะ

แต่เราก็อยากจะรอดู ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเพื่ออะไร

รอแสงสว่างที่จะให้ความอบอุ่นมั้งง 555

ในบางเวลาเราก็รู้สึก ไม่มีใครเลย จริงๆ

เรารูสึกว่า บางทีเราก็อยากอยู่คนเดียว แต่เวลานั้นกลับมีผู้คนมากมาย

แต่เวลาที่ทำไมอยากเจอผู้คนมากมาย เราถึงต้องโดดเดี่ยว เปลี่ยว เหงา

เห้อ.............

ข้างในดวงใจ ใครที่เห็นชั้นบ้าง มีแต่ความกลัว กลัวเพราะมันแสนอ้างว้าง

หลับตาลืมตาไม่ต่างกันเลย ไม่เจอสักครั้ง

เมื่อไหร่ ชีวิตจะเช้า เมื่อไหร่ ค่ำคืนจะหนาวจะเป็นเพียงแค่ฝัน

ตอนนี้ข้างในจิตใจ มันแสนทรมาน จะผ่านมันไปได้มั้ย

ได้แต่เหมือมองไปสุดตา รอคอยแค่เพียงลำแสงที่ส่องมาจากฟ้า

สลายทุกความมืดมน เปลี่ยนชั้นเป็นคนใหม่

ยังคงมีจริงใช่มั้ย สักคนที่นำทางหัวใจ เป็นแสงแรกแห่งชีวิต

สลายทุกความผิดหวัง ฉุดชั้นให้เดินไป

ยังมีจริงใช่มั้ย คนนั้นที่ชั้นเฝ้ารอ_______

เพ้อว่ะ 555

เรื่องหมดแล้วง่ะ เดี๋ยวนึกออกจะมาเขียนต่อ ฮิ้วววว