Storythai

01122007

19.14
เคยสงสัยหรือเปล่าว่าเรากำลังรออะไรอยู่
...ถึงตอนนี้เราเริ่มจะปลง จะไม่คิดอะไร เราก็คงกำลังรออะไรบางอย่างอยู่
แล้วอะไรที่ทำให้เราตัดสินใจที่จะ รอ

"ความหวัง" มั้ง
ทั้งที่มันเป็นสิ่งที่เป็นนามธรรม เป็นสิ่งที่ไม่อาจจับต้องได้ แต่ทำไม ทุกคนถึงมี เค้าเอามาจากไหนกันวะ


"ท่าทางไม่น่าจะจับยาก"
"ยากมากๆ บางทีมันก็หายไปเลย"
"ถ้างั้นทำขึ้นมาใหม่อีกอันไม่ได้รึ"
"ฉันว่าไล่จับก็หนุกดีเหมือนกันนะ"
(เอามาจาก หจก. ของ tong)

ถ้าเป็นเรา เราเลือกที่จะไล่จับ หรือจะสร้างขึ้นมาใหม่ดีล่ะ?
เรายังมีความหวังเหลืออยู่อีกเหรอวะ เราถึงเลือกที่จะรอ สิ่งที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นมาได้
เพราะเราเชื่อว่า ถ้าโอกาสยังมีแม้จะริบหรี่ เราก็จะรอต่อไป แต่ความหวังที่จะให้มันเกิด ก็คงน้อยไปตามความหวังที่มี
ถ้าความหวังเรายังไม่สิ้น เราก็จะ รอ

บางที ยายก็พูดให้กูฟังว่า "เฮ้ยขิง ถ้าเราอยู่กัน2คนอย่างนี้ ขายบ้านเหอะ แล้วไปเช่าห้องเค้าอยู่"

กูอึ้งอะ เพราะกูเคยแอบคิดในใจว่า ถ้าโตขึ้น(ตอนไหนสักตอน)กูก็กะจะขายบ้านแล้วไปซื้อคอนโดอยู่คนเดียว

เพราะถ้าถามว่าให้ตายที่ไหน กูจะไม่ขอตายที่บ้านหลังนี้(หลังปัจจุบันที่กูอยู่)ทำไมไม่รุเหมือนกัน รู้แต่ว่าไม่อยากตายที่นี่ ไม่ขอตายที่นี่

แต่ก็เสียดายบ้านหลังนี้เหมือนกัน เพราะถ้าอยู่ห้องกูก็ไม่อาจเดินไปมาในบ้านได้ ไม่มีที่ไว้เดินเล่น ตีแบด ปลูกต้นไม้ เก็บหนังสือสมบัติต่างๆนานา

เอาบ้านหลังนี้ไว้เก็บของของกูส่วนนึงได้มั้ยวะ แล้วแบ่งให้คนเช่า เห้อ อยากทำจริงๆนะเนี่ย

อยากได้พื้นที่เล็กๆสำหรับโลกของกู แล้วก็พื้นที่ใหญ่ๆไว้เก็บของของกู

02122007

วันที่เกือบจะเป็นวันเคยสำคัญ แต่ตอนนี้ก็ยังสำคัญแต่ไม่ที่สุด

" วั น เ กิ ด พี่ ป๊ อ บ ปี้ ~
"

19 ปีแล้วสินะ (ไวว่ะ)มีความสุขมากๆๆนะค๊าปป

รักกับพี่กั้งนานๆล่ะ (รู้ดีว่าไม่ต้องอวยพรก็รักกันๆนานอยู่แล้วนิ 555+)

ส่วนรุปฝากปิงไปให้แล้วนะ (อุตส่าห์เคลือบให้)ไม่รู้นะว่าจะชอบมั้ย

แต่คนอย่างขิง ทำดีที่สุดก็คงได้แค่นี้แหละ ไม่หวังอะไรแล้วนอกจากเห็นพี่ป๊อบมีความสุข

(กูเขียนเน่าไปปะวะ - -*)




03122007

สุขนิด เศร้าหน่อย

เซ็ง เรื่องบางเรื่อง คนบางคน